[Wyróżnione] Azura, Zaklinaczka Złośliwych Piasków

> **Podgląd postaci:** Wszystkie obrazki z podobizną Azury oraz umiejętności, są autorstwa mojej koleżanki Pauliny (Black Inez). Więcej informacji znajdziecie w ,, Od autora" > > **Pierwszorzędna rola:** Zabójca > **Drugorzędna rola:** Mag > > **Zasób:** Piaski > **Rasa:** Człowiek/ Istota Wyniesiona > **Płeć:** Kobieta > **Miejsce urodzenia:** Shurima > > {{summoner:14}} **Atak:** 70% / 100% > {{summoner:21}}** Obrona:** 40% / 100% > {{summoner:13}} **Moc umiejętności:** 90% / 100% > {{summoner:3}} **Trudność:** 80% / 100% > > **Przeliczniki:** > > **Zdrowie:** 545 (+80 na poziom) > **Obrażenia od ataku:** 54,376 (+3,2 na poziom) > **Zasięg:** 200 (wręcz), 550 (dystans) > **Prędkość ataku:** 0,650 (+2,5 na poziom) > **Prędkość ruchu:** 350 > **Regeneracja zdrowia:** 5,5 (+0,65 na poziom) > **Pancerz:** 24,50 (+2,50 na poziom) **Odporność na magię:** 30 (+0 na poziom) > > **O postaci:** > > ​Azura jako zwinna i przebiegła zabójczyni, sprawdzająca się najlepiej na środkowej alei, wykorzystuje swój spryt i grację przy zabijaniu przeciwników. Pomimo tego, że jest ona dosyć „papierową“ bohaterką, szybkie obrażenia oraz dość duża kontrola tłumu sprawiają, że staje się zagrożeniem dla każdego, kto spróbuje się do niej zbliżyć. Za pomocą swojego piaskowego bicza, Azura karze i zabija przeciwników, wydzierając z nich dusze przybierające kształt Żywych Piasków. Po zdobyciu ich wystarczającej ilości, Azura może przybrać postać Istoty Wyniesionej, otrzymując pewną premię, dodatkowe efekty, a także nowy zestaw umiejętności. Dzięki nim, wszechpotężna czarodziejka potrafi powlec całą środkową aleję Żywymi Piaskami. W tej postaci, pomimo małej kontroli tłumu, Azura zadaje naprawdę spore obrażenia w czasie, a dzięki swojej superumiejętności, ogromna mobilność pomaga jej w ściganiu wrogów, a także uciekaniu z nieciekawych sytuacji. Bez zabijania przeciwników, nie ma wystarczającej ilości Żywych Piasków, a bez piasków Azura nie wykorzysta swojego całego potencjału oraz drzemiącej w sobie mocy. Lecz przemyślane i stanowcze działania zagwarantują przemianę, dzięki której Azura może przechylić szalę zwycięstwa na stronę swoją i swojej drużyny, a także pogrzebać calutką mapę w piaskach czasu na wieki (jedną grę ;D). ______ **Umiejętności:** > _Pasywka:_ **Piaski!** > > ​Azura zamiast paska many lub energii posiada złoty pasek, który wypełnia się wraz ze wzrastającą ilością ładunków Żywych Piasków. Azura zaczyna grę ze swoją podstawową formą Zaklinaczki Piasków, oddając ataki w zwarciu za pomocą piaskowego bicza, który po zabiciu wrogiej jednostki pozostawia ładunki Żywych Piasków: > > 30 Piasków za bohatera > 30 Piasków za superstwora > 25 Piasków za neutralnego potwora > 20 Piasków za miniona > 20 Piasków za asystę > > Ponadto na mapie, w pobliżu Azury co jakiś czas pojawiają się Żywe Piaski zawierające 25 ładunków. Aby zdobywać Żywe Piaski należy na nie stąpnąć. > > ♦ **Zaklinaczka Piasków** (podstawowa forma): > > Azura atakuje w zwarciu za pomocą piaskowego bicza, dzięki któremu potrafi odbierać i gromadzić ładunki Żywych Piasków. W tej postaci umiejętności Azury są darmowe. > > ♦ **Wyniesiona:** > > Gdy Azura zdoła zgromadzić maksymalną liczbę ładunków Żywych Piasków- 500, w interface wystąpi animacja, która pozwoli zmienić się jej w Istotę Wyniesioną, dając jej pewną premię i dodatkowe efekty. Po kliknięciu na swoją podobiznę w interface Azura: > > - spędza 3 sekundy w stazie, podczas której występuje animacja przemiany > - po przemianie otrzymuje nowy zestaw umiejętności. Ceną za ich używanie są zgromadzone ładunki Żywych Piasków > - będąc Wyniesioną otrzymuje niewielką ilość dodatkowego zdrowia, a jej rozmiar lekko się zwiększa. > > Azura powraca do swojej podstawowej formy- Zaklinaczki Piasków, gdy zabraknie jej zasobów Żywych Piasków. Azura może również w każdej chwili zrezygnować z bycia Wyniesioną po ponownym kliknięciu swojej podobizny w interface, tracąc przy tym wszystkie ładunki Żywych Piasków. > > **Dodatkowe zdrowie: +300 pkt.** > > http://imgur.com/7LdaTyT _____ ♦ **Zaklinaczka Piasków (podstawowa forma):** > [Q] _**Wojownicza Księżniczka**_ > ​10/9/8/7/6 sek. czasu odnowienia > Umiejętność darmowa > Zasięg: 900 > > ​Pasywnie: Gdy Azura zdobędzie piasek otrzyma 10/20/30/40/50% prędkości ruchu na 2 sekundy, unikając zderzeń z innymi jednostkami. Ponadto każdy piasek zebrany przez Azure przywraca jej 6/7/8/9/10 punktów zdrowia. > > ​Użycie: Azura wchłania Żywy Piasek, który znajduje się w jej pobliżu, sprawiając ją niewidzialną na 1,5/2/2,5/3/3,5 sekundy. > > http://imgur.com/f1omklD > http://imgur.com/RUr4t1y _______ > [W] _**Złośliwe skłonności**_ > ​16,5/14/12,5/12/10 sek. czasu odnowienia > Umiejętność darmowa > Zasięg: 700 > > ​Azura odskakuje na niewielką odległość do tyłu po czym wykonuje zamaszyste cięcie batem zadając obrażenia magiczne wszystkim wrogim jednostkom znajdującym się w obszarze stożka, natychmiast wydzierając 20 ładunków Żywych Piasków za każdego trafionego przeciwnika. Podczas odskoku Azura paruje jedną, na niej użytą przez wroga umiejętność. Jeżeli uda jej się odeprzeć magiczny atak, Azura przy zamaszystym cięciu batem oślepia cele w zasięgu stożka, zmniejszając ich zasięg widzenia na 1/1,25/1,5/1,75/2 sekundy. > > **​Obrażenia magiczne: 80/100/120/140/160 (+50%)** > > http://imgur.com/JLsOWDV _____ > [E] _**Zabójcza gracja**_ > ​9,5/8/7/6/5,5 sek. czasu odnowienia > Umiejętność darmowa > Zasięg: 325/700/900 > > ​Azura włącza się w zabójczy tan trapiący przeciwnika trzema szybkimi, magicznymi uderzeniami. > > 1 użycie: Azura wykonuje obrót zadając obrażenia magiczne wrogim jednostkom znajdującym się dookoła i przed sobą, robiąc krok w stronę kursora. > > **Obrażenia magiczne: 40/50/60/70/80 (+20%)** > > 2 użycie: Do 3 sekund od pierwszej aktywacji Azura może zadać jeszcze większe obrażenia magiczne wrogom, tym razem w kształcie stożka i kolejny raz przesuwając się w stronę kursora. > > **Obrażenia magiczne: 50/60/70/80/90 (+20%)** > > 3 użycie: Do 3 sekund od drugiej aktywacji Azura może ponownie zadać obrażenia magiczne wrogom, tym razem ciskając batem w linii prostej, spowalniając wszystkie trafione wrogie jednostki na 1,5 sekundy. Przy trzeciej aktywacji, przytrzymanie przycisku powoduje, że Azura zatrzyma najbliżej znajdującego się przeciwnika w linii prostej na 0,5 sekundy, a następnie doskoczy do niego. > > **Obrażenia magiczne: 60/70/80/90/100 (+20%) > Całkowite obrażenia magiczne na jeden cel: 150/180/210/240/270 (+60%) > ** > > http://imgur.com/QRALZBT _____ > [R] _**Szpony Pustyni**_ > ​120/80/60 sek. czasu odnowienia > Umiejętność darmowa > Zasięg: 1200 > > ​Azura ciska batem w linii prostej, który zatrzymuje się na pierwszym trafionym wrogim bohaterze, zadając mu obrażenia magiczne, a także uziemiając go na 1,5/2,5/3 sekundy i zmniejszając jego prędkość ruchu o 45% na 1,5/2,5/3 sekundy. Jeżeli przeciwnik ma mniej niż 25% zdrowia, ponowne kliknięcie przycisku w czasie 3 sekund trwania umiejętności spowoduje, że piaskowe szpony przyciągną wroga do Azury. > > **Obrażenia magiczne: 150/250/350 (+50%)** > > http://imgur.com/uKt03Wq ______ ♦ **Wyniesiona:** > [Q] _**Przebijające piaski**_ > ​2,5/2/1,5/1/0,75 sek. czasu odnowienia > 45 ładunków Żywych Piasków > Zasięg: 1000 > > ​Pasywnie: Azura oddaje ataki z dystansu za pomocą magicznych, piaskowych pocisków. Jeżeli Azura użyje umiejętności, jej kolejny podstawowy atak zada dodatkowe obrażenia magiczne, przeszywając wszystkie wrogie jednostki. W miejscu lądowania pozostawia po sobie piasek utrzymujący się na mapie przez 5 sekund. > > **​Dodatkowe obrażenia magiczne: 20/50/80/100/120 (+10%)** > > ​Użycie: Azura wystrzeliwuje w linii prostej magiczny, piaskowy pocisk zadający obrażenia wszystkim trafionym wrogim jednostkom. W miejscu jego lądowania pozostaje piasek utrzymujący się na mapie przez 5 sekund. > > **​Obrażenia magiczne: 50/75/80/100/120 (+10%) ** > > http://imgur.com/WCgeywr > http://imgur.com/GjCf9y1 ______ > [W] _**Tnąca Pogarda**_ > ​18/17,5/16/15,5/14 sek. czasu odnowienia > 60 ładunków Żywych Piasków > Zasięg: 900 > > ​Azura tworzy fale uderzeniową w kształcie stożka, odpychającą wszystkie leżące piaski w jej zasięgu, a także znajdujących się w niej przeciwników. Piaski, które trafią wroga ogłuszą go na 1/1,25/1,5/1,75/2 sekundy i zadadzą obrażenia magiczne. > > **​Obrażenia magiczne: 80/100/120/140/160 (+50%) ** > > http://imgur.com/UOGrqbX _________ > [E]_** Do mnie!**_ > ​13,5/12,5/11,5/10,5/9,5 sek. czasu odnowienia > 50 ładunków Żywych Piasków > Zasięg: globalny > > ​Azura przyzywa do siebie wszystkie piaski znajdujące się na mapie. Zadają one obrażenia magiczne wrogim jednostkom, które staną im na drodze. Cel trafiony przez kilka piasków przyznaje Azurze dodatkowe 25 ładunków Żywych Piasków. > > **​Obrażenia magiczne: 50/60/80/100/120 (+75%) ** > > http://imgur.com/tmQ5HFQ _______ > [R] _**Żywe Piaski**_ > ​110/90/60 sek. czasu odnowienia > 100 ładunków Żywych Piasków > Zasięg: na siebie > > ​Azura przez 8/9/10 sekund dryfuje na fali Żywych Piasków, otrzymując 90/100/110% prędkości ruchu. Przytrzymywanie przycisku powoduje, że Azura zwiększa swoją prędkość ruchu o dodatkowe 10%, zyskując przy tym zdolność przeskakiwania ścian i innych przeszkód terenowych. Każde zabójstwo przedłuża czas trwania umiejętności o 3/4/5 sekund. > > http://imgur.com/WmHpsOm ________ **Historia:** ​ > Azura jako samotny nomad przemierza bezkresne piaski powstałej już Shurimy, w poszukiwaniu starożytnych, błąkających się, Żywych Piasków istniejących na tych ziemiach przez dobre setki, raptem tysięcy lat. Niekiedy słychać pogłoski o panujących poza wielkim imperium szalejących burzach i tnących ciało jak bicze piaskach. Szponach bezlitosnej pustyni, w których nie jeden karawan zdołał zaginąć bez śladu... > > Tysiące lat temu, kiedy to Shurima była największą chlubą Runettery i panujący wtedy imperator sprawował swoje rządy mądrze i sprawiedliwie, wielkie państwo mogło cieszyć się swoją świetnością. Była to najwspanialsza kraina, która topiła się w blasku słońca i otaczających ją złotych, pobłyskujących piaskach. Żyzna ziemia błogosławiona jego mocą, lśniła z olbrzymiego złotego dysku unoszącego się na szczycie świątyni w centrum stolicy. Niezliczona armia pod przewodnictwem niepokonanych wojowników zwanych Wyniesionymi miała na swoim koncie setki podporządkowanych sobie krain. Złoto, artefakty i wszelkiego innego rodzaju rzeczy wartościowe wypełniały każdy kąt ogromnej świątyni, a przede wszystkim jej skarbiec skąpany w połyskujących i oszlifowanych klejnotach sięgających aż po sam sufit wykonany oczywiście ze złota oraz mniejszej części brązu, miedzi i bazaltu. Trudno tutaj nie wspomnieć o całodziennym krzyku i energicznych nawoływaniach, targujących się kupców sprzedających za pewne kolejny kicz. > > Azura dzień w dzień przepychała się przez ich tłumy krocząc po wąskich uliczkach. Przechodząc obok straganów czuła woń zapachu mięsa opiekającego się w samych promieniach słońca, aromatu ziół i innych dziwnych mieszanek intensywnych przypraw czy nawet przedzierającego się przez nos dymu z fajek starszych mężczyzn. Z resztą kto by mógł nie pamiętać tych zapachów. To przecież one kojarzą się z domem... z Shurimą. Dzięki wychodzeniu na rynek Azura mogła oderwać się od swoich obowiązków, których wcale nie miała dużo. Jedyną porą dnia, którą pojawiała się w domu było południe, kiedy wszyscy wspólnie przy ogromnym, pozłacanym stole zasiadali do uczty. Gdy normalne rodziny jadły skromny obiad, rozmawiając ze sobą, rodzina Azury siedziała w ciszy z opuszczonymi głowami, czasami wpatrzonymi w jeszcze pusty talerz. > > Pomimo, że dziewczynie było to całkowicie zabronione, odchodziła ona od stołu nie kończąc posiłku, kierując się wprost do swej komnaty, w której miała spędzić resztę swojego życia. Widziała ich miny, złowrogo spoglądające na nią, gdy jej pośladki odrywały się od szczerozłotego krzesła, a ręce prostowały się ze złością trzymając zaciśnięte kanty stołu. Przechodziła obok nich obojętnie, mając świadomość, że nikt nie odważy się parsknąć nawet słowem- Azura wróć do stołu. > > Życie za czasów panowania wielkich imperatorów wydawało się dosyć ułożone i dobre. Lecz nie dla wszystkich było ono wystarczająco proste. Azura miała dość liczne rodzeństwo, kochającą matkę i stanowczego ojca, który jednocześnie sprawował władzę nad całym jego imperium. Ludzie mówili że był on sprawiedliwym imperatorem, lecz Azura miała na ten temat nieco inne zdanie. Gdy nadszedł czas i przez klepsydrę czasu osunęło się na dno ostatnie ziarnko bracia Azury umarli. Pogrążona w żałobie rodzina coraz to bardziej oddalała się od siebie. Najbardziej przeżywającą osobą, śmierć swoich wszystkich męskich potomków był ojciec. Nie dla tego, że stracił on swoich najbliższych, lecz wiedział, że jego czas kiedyś też dobiegnie końca i będzie musiał oddać władzę i tron swojemu następcy. > > Zgodnie z zasadami panującymi w dawnych czasach i obejmującymi do teraz, jako pierwszy prawo do korony ma najstarszy, męski potomek panującego w tym czasie władcy. Azirowi jako najmłodszemu i najmniej lubianemu synowi imperatora, nie była pisana chwała. Ze względu na liczne rodzeństwo nie miał szans zostać głową całego imperium, a jednak... > > Gdy imperator powrócił do stolicy ze swoim piętnastoletnim Azirem, z niechęcią ogłosił go swoim dziedzicem prawowitego tronu Imperium Shurimy. Rozpoczynając bezlitosną kampanię wymierzoną w tych, których uważał za winnych nasłania zabójców na królewską karawanę, zmierzającą w stronę znanej im oazy. Paranoja i egzekucje całkowicie pochłonęły Shurimę na kolejne lata, gdy imperator mścił się na każdym, kogo podejrzewał o zdradę. Jako że Azir stał się teraz następcą tronu, jego życie wciąż było zagrożone. Jednak ojciec nienawidził go i żałował, że to nie on umarł zamiast braci. Azura wówczas mogła tylko stać i przyglądać się jak jej zdaniem to beztalencie z dnia na dzień obejmuje władze. Cały czas powtarzała sobie, że jej prawie niedołężny brat nie poradzi sobie z tak poważnym obowiązkiem i to jej zostanie przekazana korona. > > Lata mijały, a życie Azury toczyło się tak jak zazwyczaj. Każdego ranka, gdy rodzice kiwnęli głową dając jej pozwolenie na wyjście do stolicy, Azura bez wahania wybiegała ze świątyni, ponieważ była to jej jedyna okazja wyjścia na zewnątrz i zaczerpnięcia gęstego, shurimiańskiego powietrza. > > Pomimo tego, że Azura nienawidziła czytać pojawiała się czasami w Wielkiej Bibliotece przeglądając kolorowe okładki książek. W czytelni, przy stoliku obok, każdego dnia widziała swojego brata Azira wpatrzonego w jakieś pergaminy. Obok niego, na niewielkim stołku przesiadywał dziwny człowiek, który co jakiś czas zerkał na Azure. Był to niewolnik, z którym niegdyś Azir się zaprzyjaźnił. Po dzielnej wojaczce, kiedy to zabójcy napadli na ową karawanę, a Azir i Xerath wrócili z niej ledwo żywi, obiecali sobie, że pewnego dnia staną się braćmi. Mimo tego Azura postanowiła nie zwracać na siebie uwagi Azira ponieważ była przeciwna jego przyjaźni z jeszcze bezimiennym niewolnikiem. Od początku wiedziała, że zaufanie jest strachem głupców, a dla niej okazywanie go było zwyczajną słabością. > > Pewnego popołudnia, kiedy wszyscy zebrali się przy stole kończąc już swoje posiłki nastąpiła rzecz, która wydawać by się mogło już dawno zanikła w rodzinie dziewczyny i jej brata. Gdy Azura skończyła swój posiłek, wstała powoli kierując się do swojej komnaty. Ojciec rodzeństwa również powstał zatrzymując Azure. Dziewczyna lekko przestraszona przysiadła znów do stołu. > > - Jak każdy z nas zapewne zdążył się zorientować, w najbliższym czasie mój jedyny syn dostąpi tronu, godnie reprezentując moje miejsce- orzekł imperator, z lekką ironią w swoim drżącym i głębokim głosie. > > Azure wówczas ogarniał szał, lecz tłumiąc go w sobie tylko westchnęła śmiechem. Kiedy to apel wydawał się kończyć, a ojciec spoczął z niedowierzaniem tego co właśnie oznajmił, ze swojego miejsca energicznie wyrwał się Azir. > > - Dziękuje ojcze, z wielką dumą będę starał się, aby nasze imperium pozostało cały czas skąpane w blasku świetności i nie pozwolę, aby jacyś głupcy podważali moje zdanie, prowadząc Shurimę ku upadkowi. Tylko ja jestem godny powierzonego mi przez ciebie zadania- skończył Azir. > > Ojciec przez chwilę poczuł jakieś dziwne uczucie do syna, którego nigdzie indziej nie zdążył zaznać, a dziewczyna cała zaczerwieniona wstała ze swojego miejsca ciskając pięścią w pozłacany blat. > > Azura nienawidziła swojego egoistycznego brata więc każdego wieczora kładła się wcześnie spać. Pomimo tego, że nie miała przyjaciół, z którymi mogłaby normalnie porozmawiać czuła obecność kogoś, kogoś kogo wydawać by się mogło znała przez wiele, wiele lat. Dziewczyna nie czuła się osamotniona, gdyż od dziecka potrafiła porozumiewać się z Żywymi Piaskami. Każdej nocy wypatrywała ich, czekając aż kolejny raz piaskowe płomyki zauroczą ją swoim szaleńczym tańcem, który zawsze sprawiał jej wiele radości. Dzień w dzień Azura przesiadywała w Wielkiej Bibliotece chcąc zgłębiać moce i drzemiącą potęgę, którą skrywały Żywe Piaski. Lecz nigdy nie znalazła tego czego potrzebowała. Pojawiając się w czytelni słyszała tylko szepczące głosy poddanych jej wspaniałego brata- Czy to ona? Czy to Azura? Ona umie czytać? Azura nigdy nie zwracała na nich uwagi, gdyż uważała że nie są oni jej godni. Wybiegając z Biblioteki do znanej jej oazy, gdzie zawsze przebywały tańczące ogniki Azura kątem oka dostrzegła niewolnika Xeratha przesiadującego w dziale ksiąg i manuskryptów, których czytanie było zabronione. > > Od razu z biblioteki popędziła do oazy, w której niestety ogników nie zastała. Obracając się wokół nie dostrzegała żadnej migoczącej iskierki. Nastał wieczór, więc Azura smutna i zdołowana postanowiła wrócić do świątyni. Widząc ją już na horyzoncie zaczął padać okropny deszcz. Po krótkiej chwili, stawiając zaledwie trzy kroki na niebie pojawiły się błyskawice. Azura ze strachu zaczęła biec w stronę domu, widząc jak burza nieuchronnie zbliża się w stronę świątyni. W ułamku sekundy w jej rodzinny dom uderzył piorun tak potężny, że jego niebieska poświata przeszywała się ze świetlistą powłoką. Świątynia płonęła. Azura ze łzami w oczach próbowała dobiec do jej drzwi. Gdyby dziewczyna nie upadła na kolana z rozpaczy mogła by również skończyć jak węgiel w płomieniach, kiedy to potężny arkanopuls zatrzymał się tuż przed jej oczami. Skończyła skulona, leżąc na ziemi. > > Kiedy Azir był w szoku po śmierci jego obojga rodziców, Azura pogodziła się z nią dość szybko. Wiedziała że wielkie imperium potrzebuje króla, którym miał zostać jej egoistyczny brat. Przez następne dziesięciolecie Azir rozszerzał granice Shurimy i sprawował surowe, lecz sprawiedliwe rządy. Wprowadził reformy, mające polepszyć życie niewolników, jednocześnie opracowując plan porzucenia tysiącletniej tradycji i całkowitego zniesienia niewolnictwa. > > Nadszedł dzień, kiedy to wielki już imperator miał poddać się Rytuałowi Wyniesienia, by stanąć na równi z Nasusem, Renektonem i ich sławnymi przodkami. Azura od początku wiedziała, że nie będzie chciała uczestniczyć w tym żałosnym przedstawieniu, gdyż chcąc nie chcąc uważała, że owa moc i władza należą się tylko i wyłącznie jej. Kierując się w miejsce do którego zawsze tańczące ogniki wskazywały jej drogę, tego dnia było ich znacznie więcej, i mogło by się wydawać, że były one wręcz przepełnione swoją magiczną esencją. > > Podczas, gdy Azura świetnie bawiła się ze swoimi małymi przyjaciółmi, po drugiej stronie miasta Azir kierował swe kroki ku wielkiemu Podestowi Wyniesienia, otoczony tysiącami swych żołnierzy i dziesiątkami tysięcy poddanych. Kapłani zaczęli wspaniały rytuał przyzywający moce słońca. Azura niczego nieświadoma, z resztą jak jej brat, jak gdyby nic robili to, co uważali za słuszne. > > Po krótkiej chwili ogniki zaprzestały swojego tańca. Azura obróciwszy się za siebie, widziała jak ogromna fala Żywych Piasków pędzi nieubłaganie w jej stronę. Wystraszona skuliła się na ziemi tyłem do nadciągającej burzy. Ku jej zdziwieniu szum niespodziewanie ustał, a wiatr przestał wiać. Powoli otwierając oczy przepełnione złotą poświatą Azura dostrzegła krążące wokół niej piaskowe ogniki, chroniące ją przed tnącymi piaskami. Magiczna energia unosiła dziewczynę ku górze, całkowicie poddaną jej mocy. Obracając się bezwładnie wokół Azura widziała całą Shurimę znikającą w ogniu i wodzie. Pustynia wręcz drżała zapadając się w piaskach czasu na wieki. > > Opadając na żarzący piasek Azura czuła jak Córa Pustyni słabnie i znika, a wraz z nią cała Shurima. Otrzepując i otrząsając się dziewczyna stała w osłupieniu, widząc przed sobą tylko pustkę. Shurima zapadła się, znikając z Runeterry na wieki. Azura znikąd zrozumiała, że przez nieuwagę jej brata, a przede wszystkim jego słabość i ślepe zaufanie do zwykłego niewolnika największe imperium przestało istnieć. > Azura jako jedyna przetrwała spotkanie z Żywymi Piaskami. Po zetknięciu się z ich czystą, magiczną energią piaski obdarowały ją mocą Wyniesienia, którą przez wieki dziewczyna jako jedyna nauczyła się kontrolować. > > Każdy z nas wie, że pustynia to okrutna Pani, a żeby na niej przetrwać trzeba zabić. Azura tego dnia nie była już człowiekiem, gdyż ograniczała ją moc podarowana przez Żywe Piaski. Otrzymując najzwyklejszy, a jednocześnie niezwykły zbiornik Azura zaklina i gromadzi magiczne piaski przechowując je w sakiewce, aby te nienaturalnie przedłużały jej czas życia, sprawiając ją Wyniesioną, gdyż bez nich najzwyczajniej przestanie istnieć jak jej dawny dom. Od wieków zwabiając pobliskie karawany zagubione wśród szalejącej burzy wywołanej na jej rozkaz, z szybkością i gracją zabija swoich wrogów wydzierając z nich ostatnią i najgłębszą część ich dusz przybierającą kształt Żywego Piasku. > > Azura od początku wiedziała że zaufanie jest oznaką słabości przeradzającą się w strach. Nie mogąc go okazywać poprzysięgła sobie, że pewnego dnia chwyci za kostur prowadzący do władzy i odbierze to, co niegdyś zostało jej skradzione. > > ​ > „Zaufanie to słabość przeradzającą się w strach, a jego ukazać nie mogę. On mnie ukształtował, podarował mi siłę... nawet ty się mnie boisz. “ > http://imgur.com/djdCzNc ________ **Opowiadanie:** (Przeczytanie tego tekstu zajmie Ci około 5 min. :D) > _Wieczne łowy_ > > ​Jak róża na pustyni zwiewana z jednego jej końca na drugi Azura przemierza każdy kraniec shurimiańskiego pustkowia w poszukiwaniu zabłąkanych i starożytnych piasków. Nie zważając na doskwierający upał, dziewczyna była ubrana w lazurowe i zwiewne szaty królewskie, delikatnie ukazujące jej smukłą, zgrabną i kształtną sylwetkę. > > Promienie słoneczne otulające każdą część ciała dziewczyny sprawiały, że gładka skóra lśniła jak cała Shurima podczas budzącego się świtu. Lazur nieba, głęboko ukryty w oczach, zapewne nie u jednego mężczyzny wywołał zauroczenie, kiedy błyskotliwe spojrzenie jej twarzy tłumiło nawet piękno piasków, pobłyskujących podczas shurimiańskiego zmierzchu. > > Azura każdego wieczora powracała do centrum odrodzonej już Shurimy. Pod osłoną mroku, przechodząc obok straganów nie czuła już zapachu mięsa, mieszanek przypraw, czy dymu z fajek starszych mężczyzn, kojarzących się zawsze z jej dawnym domem. Jedyną rzeczą, którą Azura potrafiła się nasycić był strach, o którym ludzie najwidoczniej zapomnieli. > > Przeciskając się przez wąskie uliczki wielu tawern, shurimskich knajp i tłumów ludzi, Azura próbowała odnaleźć dawną siebie. Wiedziała, że w swoim dawnym wcieleniu nie była bardzo wpływową osobą. Na każdym kroku próbowała zaszkodzić swojemu bratu w dojściu do upragnionej władzy. Była złą córką, a za razem i siostrą. Nigdy nie czuła się księżniczką, która w pełni potrafiła wykonać powierzone jej obowiązki. Pomimo tego jedną wartość ceniła ponad wszystko. Była wolna. > > Gdy piaski czasu pogrzebały Shurimę na setki tysięcy lat, Azura zrozumiała, że pustynia dała jej drugą szansę. Skazując ją na wieczne potępienie, dziewczyna zabija niewinnych, wydzierając z nich dusze przybierające kształt magicznych piasków, aby te nienaturalnie przedłużały jej czas życia, sprawiając ją wiecznie młodą. Azura wiedziała, że pustynia to okrutna Pani, lecz po wielu latach dziewczyna nauczyła się kontrolować siłą, którą została obdarowana. Nieskończona moc Wyniesionych sprawiła, że Azura powoli zapominała jak to jest być człowiekiem. > > Zwabiając pobliskie karawany, zagubione wśród szalejącej burzy wywołanej na jej rozkaz, Azura bez skrupułów zabija znajdujących się w niej nomadów, wydzierając z nich dusze, bez których najzwyczajniej przestanie istnieć. Po wielu latach nauki, ćwiczeń kontrolowania nadludzkiej mocy i zabijaniu niewinnych, pustynia odebrała Azurze praktycznie wszystkie wspomnienia, odbierając jej człowieczeństwo, sprawiając ją... potworem. > > Azura wówczas poprzysięgła sobie jedno. Wiedziała, że zaufanie jest strachem głupców. Strachem, który zniszczył jej brata. Nie mogąc go okazywać, gdyż to właśnie strach ją ukształtował i podarował jej siłę, poprzysięgła sobie, że ponownie chwyci za kostur władzy i odbierze pustyni to, co niegdyś zostało jej skradzione... życie. > > Azura wyrwała się ze swoich wspomnień, gdy jeszcze parę chwil temu stała na środku zatłoczonej uliczki, w tym momencie nie było tam już nikogo. W samym środku nocy jej uwagę przykuł człowiek w złotej zbroi. Wyszedł on lekko podpity z rozśpiewanej karczmy. Azura zaczęła śledzić rozbójnika, wyczuwając w nim rozkoszną woń strachu. Blask księżyca rzucił jej cień na żołnierza, zmierzającego w stronę pustyni. Ten lekko przestraszony odwrócił się za siebie lecz nie ujrzał nikogo. Odwagi dodawała mu butelka shurimiańskiego rumu, którą trzymał w ręku wraz z piosenką na ustach, którą wygwizdywał w rozśpiewanej karczmie. > > Wychodząc na pustynne pustkowie żołnierz odwrócił się gniewnie. Wówczas ujrzał postać w niebieskiej todze z kapturem na głowie. > > * ​Kim jesteś? Czemu mnie śledzisz? > > ​Azura spojrzała na twarz przestraszonego młodziaka. Jej oczy przeszył błysk pewności i światła księżyca. Zaciskając pięść jak by miała zaraz rzucić jakimś magicznym pociskiem, odpowiedziała żołnierzowi. > > * ​Nie śledzę Cię, przyszłam odebrać co moje. > > ​Żołnierz zdziwiony przez chwilę milczał, po czym stanowczy siebie odparł gniewem. > > * ​Nie zamierzam nic nikomu oddawać. Zdejmij kaptur i staw mi czoła. > > ​Wnet Azura zmarszczyła twarz skrytą w cieniu, złowrogo się uśmiechając. Nagle rozprostowując ręce, z jej dłoni wystrzeliła ogromna energia Żywych Piasków, prowadząc Azure z szybkością do wroga. Z siłą spadającego kamienia Azura odepchnęła młodziaka. Ten wylądował paręnaście stóp dalej. Podniósł się ledwo, otrząsnął i w jednej chwili znalazł się w uściskach nieznajomej istoty. Azura uniosła go jedną ręką ku górze, trzymając go pewnie za szyję, jak by za chwilę miała wyssać z niego życie. Ten przyduszony, resztkami sił mówi. > > * ​Proszę Cię stój! Wiem kim jesteś. Znam Cię z wielu opowieści. > > ​Azura wręcz zamarła ze zdziwienia. Rzuciła młodziakiem o ziemię i klęcząc nad nim nie zwalniała uścisku. > > * ​Nie znasz mnie! Nie mógł byś... > > ​Pomimo braku tchu żołnierz odparł szybko. > > * ​Nie prawda! Wiem kim jesteś! Znam Cię z wielu opowieści! Księżniczka Azura, córka dawno zaginionego imperatora. Siostra Azira... naszego cesarza. > > ​Azura zdjęła kaptur lecz nie okazała żołnierzowi żadnych uczuć. Jednakże w głębi siebie czuła zagubienie. Spojrzała głęboko w oczy młodziakowi po czym odrzekła. > > * ​Cesarza? Czyli jednak żyje... Kim jesteś i skąd tyle o mnie wiesz! > > ​Azura wpadła w tak ogromny szał, że gdy odpowiedziała żołnierzowi piaski dookoła nich aż drżały. Zwolniła uścisk, a młodziak oczarowany jej głębokim, lazurowym spojrzeniem powiedział. > > * ​Tak! To ty... Księżniczka Azura. Odkąd nasz Pan powrócił i stał się Wyniesionym zaczął Cię szukać. Sam nie dał by rady, dlatego rozkazał całemu miastu, że gdyby ktoś Cię odnalazł, natychmiast ma Cię oddać w jego ręce! On się o Ciebie martwi Azuro. > > ​Azura z niedowierzaniem odpowiedziała lecz od początku nie ufała młodzieńcowi. > > * ​Powrócił? To nie możliwe! Łżesz brudny wieśniaku! > > ​Mężczyzna otrząsną się z piasku i krzykną. ​ > > * ​Nie, nie prawda. Księżniczko, gdybym sam nie zobaczył, bym nie uwierzył. Ale jednak, miał rację. Ty żyjesz. Choć odprowadzę Cię do niego... bezpiecznie... do domu. > > ​Azura mając tysiące myśli w głowie pomyślała. > > * ​Na pewno! Pewnie chcą za mnie jakąś nagrodę. Nagle mój ukochany braciszek zaczął się mną interesować. Ale dobrze, skoro chce za mnie nagrodę to ją dostanie! > > ​Młodziak tak bardzo zaczarowany urodą księżniczki złapał ją odruchowo za rękę. Ta w pewnej chwili z wściekłością cisnęła w niego piaskowym biczem, który uszkodził jego złotą zbroję, i rozciął popiersie żołnierza. > > * ​Co! Czemu to zrobiłaś?! > > ​Azura ogarnięta mocą jaką dawały jej Żywe Piaski straciła zmysły, swoją osobowość. > > * ​Zaufanie jest strachem głupców, a jego ukazać nie mogę. On mnie ukształtował, podarował mi siłę... nawet ty się mnie boisz. > > ​Żołnierz resztkami sił odparł. > > * ​Nie boję się Ciebie! Księżniczko chciałem Cię bezpiecznie odprowadzić do domu, a ty próbujesz mnie zabić! Jesteś potworem! > > ​Azura rozwścieczona ponownie cisnęła batem w młodziaka, tnąc go na pół. Uleciało z niego życie, a wraz z nim dusza przybierająca kształt piasku. > > * ​Potworem? > > ​Potworem? Odrzekła. > > * ​Twój strach uświęca moje środki. Nawet gdyby miał być przelany krwią niewinnych... jego ukazać nie mogę. On mnie ukształtował, podarował mi siłę. Nawet ty się mnie boisz... > > ​Azura westchnęła ze spokojem po czym zniknęła w płaszczu ciemnej nocy. > > http://imgur.com/BnZDvlv ______ **Cytaty:** > (Jest tu parę cytatów, które mogłyby znaleźć się w grze :D) > > ​Podczas wyboru: > > * Zaufanie to słabość przeradzająca się w strach! A jego ukazać nie mogę. > > ​Podczas zbanowania: > > * Okazanie słabości to strach, a on daje mi siłę! > > ​Prowokacja: > > * Szczęście ma to do siebie, że bywa ulotne... tak jak piasek. > * Najwidoczniej zapomnieliście co znaczy sowo strach, pozwólcie że wam przypomnę. > > ​Żart: > > * Walka z Tobą przynosi mi wstyd! Trzeba było od razu Cię zabić! > * ​Kto dziś cho­wa głowę w piasek, ten jut­ro zgrzy­ta zębami... haaa! > > ​Przy rozpoczęciu gry: > > * Nadszedł czas, aby ten świat spłonął w ogniu i odrodził się z piasków! > * Jestem piaskiem! Nie zdołasz mnie schwytać! > * Wyczuwam kolejną piaskową masakrę! > * Burza nadciąga... Azura nadciąga! > * Całą tę pustynie powleką piaski mych ofiar! > * Ażeby został po was jedynie piaskowy ślad! > * Bójcie się, gdy jestem w pobliżu! > * Na kolana! > * Azura nuci. > > ​Podczas ruchu: > > * O tak, czuję piasek pod stopami. > * Zaufanie jest słabością... wy jesteście słabi. > * Mam wielu przyjaciół... ubiegając się o moje względy nie przestają mnie ścigać haha... to takie urocze. > * Słowa, są jak pus­tynny piasek. Nic war­te i zmieniają kieru­nek, wraz z wiatrem. > * Strach, to moja droga. > * Każdy wasz lęk daje mi kolejny dzień życia. > * Ja jestem strachem, ja jestem śmiercią. > * Wasza śmierć jest nieuchronna! > * Nie ufaj mi przywoływaczu... hahah hmm > * Niezła ze mnie kłamczucha. > * Okazanie słabości to strach, a on daje mi siłę by się kształtować! > * Ja unikłam śmierci, za to ty... nie! > * Ja już wam pokarzę potęgę piasków. > > ​Podczas ataku: > > * Nie radzę ze mną zadzierać. > * Biorę tylko żywych. > * Gdy widzę twarz wroga... widzę twoją twarz. > * Nie stawaj na rozżarzonym piasku bo się sparzysz! > * Róża ma kolce. > * Piaskowe bicze! > * Zlinczuje wszystkich! > * Złożysz mi pokłon! > * Piaski nie przebaczają. > * Piaski pamiętają. > * Piaski nie znają litości! > * Twój strach jest moją siłą. > * Kłaniać się! > * Błagaj o litość! > * Lubię jak błagasz! > * Błagaj dalej. > * Wiesz dla czego tu jesteś? > * Wiesz dla czego to robię?... hmm? > * Może zaboleć! > * Ciach! > * Haa! > * Ijaa! > > ​Przy zabiciu wroga: > > * Ojoj, nie wyglądasz za dobrze. > * No proszę, wrogowie i zdrajcy współpracują ze sobą... ciekawe. > * Właśnie odbieram to, co mi niegdyś skradziono. > * Zaufanie jest ślepe! > * Podzielisz mój żywot! > * Twój opór był zbędny! > * Należysz do mnie! > * Wiedziałam, że się boisz! > * Twoja śmierć to tylko początek! > * Haha to było proste! > * Twój strach uświęca moje środki. > * Zabierasz mój cenny czas! > * Co Twoje i mnie się należy. > * Każda ofiara daje nowe życie! > * Dzięki Tobie jestem yyy... kimś... > * Ahahahahah ( ziewa )... nuda. > > ​Przy zdobyciu serii zabójstw: > > * Historia lubi się powtarzać. > * Pięć zabójstw i kolejne pięć punktów za grację. > * Tego się nieee... w sumie to się spodziewałam. > * Chyba zapomnieliście co znaczy słowo strach! > * Myślałam, że to starcie przyniesie mi więcej frajdy... ( wzdycha ) > * Piaski was pochłoną! > * W strachu na wieki! > * Zaczyna mnie to nudzić! > * Wieczna ciemność! > * Piaski was pogrzebią! > * Pokazałam im gdzie raki zimują! > * Duet mnie nie kręci. > * Spójrzcie, macie towarzystwo. > * No cóż... zwycięstwo jest nudne. > > ​Podczas śmierci: > > * Dobra, wiem kiedy przegrywam... macie mnie. > * Walka skończona. > * Moja walka dobiegła końca. > * To niemożliwe (szepcąc) > * Jak to... > * Jahahaaaaaaaa!!! > > ​Podczas powrotu: > > * Mam wracać, ale dokąd! > * Ej! Ja nigdy się nie cofam! > * Co to już? Aaaa! > * Ok! Zniszczę was kiedy indziej! > > ​Przy przemianie w Wyniesioną: > > * Nie chce was więcej widzieć! > * W piasku na wieki! > * Piaski! > * Łączmy się! > * Całą tę pustynie powleką piaski mych ofiar! > * Aaaaaaaaaaaaa! Haaa! > > ​Przy użyciu „Wojownicza Księżniczka“ > > * Chytrze! ( szepcząc ) > * Przebiegle! ( szepcząc ) > * Niepostrzeżenie! ( szepcząc ) > * Wraz z piaskiem! > * Znienacka! > * Jak piasek! > * Może zaboleć... ( złowieszczy śmiech ) > * Na Twoim miejscu zaczęłabym uciekać. > * Czas się ukryć! Co, nie! > * W cieeeeenniee. ( szepcząc, złowieszczy śmiech ) > > ​Przy użyciu „Przebijające piaski“ > > * Przebić ich! > * Przeszyć ich! > * Wydrzeć z nich dusze! > * Szybko! > * Uwaga, zaboli! > * Piaskowa salwa > * Tnące piaski! > * Piaskowe pociski! > * Co dwa piaski to nie jeden! > * I ból! > > ​Przy użyciu „W“ > > * Haaaaa!!! > * PREEEECZZZ!!! > * Oooooddpuść trochę! > * Wybacz rozczarowanie... haha hmm. > * Spodziewałam się tego... ( wzdycha ) > * Nie jestem dla Ciebie dość dobra? Właśnie zraniłeś moje uczucia... haa jak by mnie to obchodziło. > * Prawo to ty masz... zamknąć paszcze! > * Cięta ze mnie dziewczyna! > * Powiedziałam Ci przestań!!! > * Tnąca Pogarda! > * Hhhhaiiijjaaa!!! > * Haaaaaaaa!!! > > ​Przy użyciu „Zabójcza gracja“ > > * Z gracją. > * Bez skrupułów! > * Bez przerwy! > * Szybko! ( szepcząc ) > * Zwinnie! ( szepcząc ) > * Nieprzerwanie ( szepcząc ) > * Trapiący tan! > * Szybie uderzenia! > * Z piaskiem! > * Jak róża! > * Mało Ci! > * Piękknie! > * Wracaj! > * Hhhaaijja! > * Haaaa! > * Iijaaa! > > ​Przy użyciu „Do mnie!“ > > * Piaski!!! > * Do mnie! > * Powiedziałam do mnie!!! > * Na rozkaz! > * W szeregu zbiórka! > * Uuu to mogło zaboleć. > * Zmasowany atak! > * Tnące piaski! > * Przeszyć ich! > * Wydrzyjcie z nich dusze! > * Do ostatniego tchu! > * Piaskowe bicze! > * Ciąć!!! > * Haa! > * Haaaaaaaa!!! > * Są tacy przewidywalni. > > ​Przy użyciu „Szpony Pustyni“ > > * AALLLEE JUŻ!!! > * Dookąd too!!! > * Pustynia nie odpuszcza! > * No chodź do mnie. > * Chyba śnisz! > * Twój koszmar powraca! > * Piaskowe szpony! > * Brać tooooooo!!! > * Przestań wierzgać! > * Ijjjja! > * Haa! Haaaaaaaa! > * Hajtaa! > > ​Przy użyciu „Żywe Piaski“ > > * Uciekaj, i tak Cię złapie. > * A więc pora uciekać. > * Piaski upomną się o każdego... > * Niczym burza! > * Nadciągam z odsieczą! > * Pędzę! > * Zwinnie. > * Nie tak prędko! > * Iiijjaa!!! > * Haaa!!! > * Piaski! _____ **Cytaty do postaci i przedmiotów:** > {{champion:103}} Ahri: > > * ​Wybacz, to nie Twoja liga. > * Twoją urodę można porównać tylko z Twoją inteligencją. Brak! > * Błysk Twojej głupoty oślepia mnie jak piasek w oczach... gwiazdeczko. > > {{champion:32}} Amummu: > > * ​Wiem czemu płaczesz... to ciałko... o tak! > * Jesteś tak rozwinięty jak rolka papieru! > > {{champion:34}} Anivia: > > * ​Druga młodość... przedawnione!!! Moja jest wieczna! > * ​Nie bądź taka do przodu bo Cię skrzydełka wyprzedzą! > > {{champion:1}} Annie: > > * ​Dziecko na polu bitwy... urocze. > * ​Annie, mówiłam... nie sypać się piaskiem! > > {{champion:22}} Ashe: > > * ​Widzisz te kształty... tak o te chodzi. > * ​Mówił Ci ktoś, że jesteś piękna? Nie? Wow nie wiedziałam, że ludzi potrafią być tak bardzo szczerzy. > > {{champion:136}} Aurelion Sol: > > * ​Tak wielka siła, w tak małych i niezgrabnych kończynach... hhm ciekawe. > * ​O tak, lazur to mój kolor. > > {{champion:268}} Azir: > > * ​A więc przeżyłeś... miałam przeczucie, że nie zginąłeś. Teraz mogę zrównać Cię z piaskiem! > * ​Wszystkie pustynne i inne stworzenia ukryte w cieniach pustyni, wasza władczyni powróciła... a teraz powstańcie i walczcie u mego boku! > * ​Chodzi o to bracie, że oni nie wiedzą, które z nas zasiądzie na tym tronie, a które będzie musiało się pokłonić. Ale ja wiem... > * ​Widać, że Twoi chłopcy poszli po rozum do głowy... braciszku. > * ​Obydwoje wiemy jak to się skończy... > * ​Jeszcze jedno słowo braciszku, a będziesz zamiatał pustynie. > * ​Możesz jeszcze odkupić swe winy braciszku, wystarczy że... złożysz mi pokłon! > * ​Uważasz się za boga braciszku? Jesteś ledwie ziarnkiem piasku na niekończącej się pustyni! > * ​Twoja moc to pryszcz! Lepiej rusz tą łopatką i postaw mi kolejny zameczek. > * ​Nie interesują mnie Twoje przydługie anegdoty braciszku... lepiej przejdziemy do sedna... > * ​Obydwoje wiemy, że wygrać mogę tylko ja! Ale u schyłku tego dnia możesz odzyskać swój dawny honor, odzyskać miłość ojca, dostaniesz wszystko czego pragniesz... wystarczy, że oddasz koronę i tron... w moje ręce. > * ​Głupiec! > > {{champion:201}} Braum: > > * ​Mięśnie większe od mojej głowy... imponujące. > * ​Twoje pozytywne nastawienie zaczyna mnie irytować... lepiej rozwal kolejne drzwi! > > {{champion:51}} Caitlyn: > > * ​A ta czapeczka skąd... od szalonego kapelusznika hmm ??? > * ​Znowu gliny... ehh. > > {{champion:69}} Cassiopeia: > > * ​Kobieta bez nóg... pff (wzdycha). > * Nie patrz w lustro bo będziesz miała koszmary! > * ​Potwór! > > {{champion:31}} Cho' Gath: > > * ​Pożerasz i połkasz... błagam was więcej gracji! > * ​Naprawdę fascynują mnie wybryki natury. > > {{champion:36}} Dr Mundo: > > * ​Nie wiem co wychodzi Ci gorzej... Twoja wymowa, czy rzucanie tasakiem? > * ​Twoja mądrość wali mnie jak piasek po oczach! > > {{champion:119}} Draven: > > * ​Znam dobrego lekarza... powtarzanie swojego imienia nie jest normalne... Draven! > * ​Liga Dravena? A może klub młodych buntowników... hmm??​ > > {{champion:245}} Ekko: > > * ​Chłopiec, który ujarzmił czas i utknął w pętli czasowej... dziecinada. > * ​Pozwolisz że pożyczę to ustrojstwo i wrócę do chwili, w której Cię jeszcze nie poznałam. > > {{champion:60}} Elise: > > * ​Kobiety nie ocenia się do końca po długości jej nóg... wystarczy, że nie będą owłosione... pajączku. > * ​Masz piękne, długie nogi... szczególnie tą lewą! > > {{champion:28}} Evelynn: > > * ​Na twoim miejscu, zostałabym w cieniu. > * ​Kobieta na wysokich obcasach, uganiająca się za facetami późnymi wieczorami... skąd ja to znam. > > {{champion:114}} Fiora: > > * ​Żeby posługiwać się szpadą najpierw powinnaś nauczyć się obsługiwać widelcem lub zacząć od poprawnej wymowy dziecko. > * ​Powtórz proszę... tyko wypluj piasek z ust. > > {{champion:105}} Fizz: > > * ​Jesteś głodna rybko? Bo za chwilę najesz się wstydu. > * ​A kogo to fale wyrzuciły na piasek? > > {{champion:86}} Garen: > > * ​Twój urok można porównać tylko z inteligencją Twojej siostry! > * ​Tylko się kręcisz i właśnie zakrwawiłeś mi sukienkę... grrr. > > {{champion:74}} Heimerdinger: > > * ​Masz łeb jak sklep! Tylko puste półki. > * ​Mogę wiedzieć co masz w głowie? > > {{champion:420}} Illaoi: > > * ​Umięśniona kobieta... nieludzkie!!! > * ​To ma być bogini? > * ​Użyj swojego stalowego czegoś i stuknij się nim w twarz... przynajmniej będziesz miała wymówkę. > > {{champion:39}} Irelia: > > * Radziłabym uważać z tymi ostrzami... nie chcę wyglądać tak jak ty. > * Odpuść trochę! > > {{champion:40}} Janna: > > * ​Dziewczynka przywołująca letni wietrzyk... ehh ujdzie. > * Za jedyne 2,99 za minutę zaprę wam dech w piersiach! A w gratisie otrzymacie szybką śmierć. > > {{champion:202}} Jhin: > > * ​Ty masz czelność zwać się artystą... ta maska... > * Ależ oryginalne dzieło, pełno krwi i wulgaryzmu. > * Tak! Ta muzyka mnie uspokaja, wszystko psuje Twoja obecność! > * Sztuką nie jest zabić kogoś, sztuką jest zabić kogoś z gracją. > > {{champion:222}} Jinx: > > * ​Nie obraź się, ale psychiatrę, który najwyraźniej nie potrafi Ci pomóc zmieniła bym na chirurga plastycznego. > * Lubię Cię, masz śmiech jak hamujący pociąg! > * Policz do dziesięciu! Przyda mi się godzina przerwy. > > {{champion:43}} Karma: > > * ​Masz wszystko czego potrzebuje dobry wspierający i nie potrafisz tego wykorzystać, brakuje Ci gracji. > * Mogłaś wybrać tę trzecią drogę i nie wracać, mam dość Twojego wymądrzania.
 > > {{champion:203}} Kindred: > > * ​Żyli by umrzeć, umarli by żyć... I gdzie tu jest sens, dlatego ja jestem wieczna! > * ​Wasza scena kończy się tutaj! > > {{champion:7}} LeBlanc: > > * ​Oszustka! > * Na mnie nie działają te żałosne sztuczki! > > {{champion:99}} Lux: > > * ​Jesteś tak nijaka, że nie mam na Ciebie riposty. > * Pani Jasności... hmm pozwolisz, że Cię trochę ugaszę. > > {{champion:75}} Nasus: > > * ​Głupiutki półbóg. > * I co mi zrobisz? Piaskiem obrzucisz? > * Skończ już szczekać! > > {{champion:80}} Pantheon: > > * ​I co mi zrobisz z tą włócznią... rycerzyku. > * Nie podskakuj, bo nabijesz sobie guza! > > {{champion:33}} Rammus: > > * ​Ok... bezguście. > * Uważaj, żeby czasem nie ugrząźć w piasku! > > {{champion:421}} Rek' Sai: > > * ​Masz istną pustkę w głowie! > * Milcz jak do mnie mówisz! > * Nie chowaj się w piasku bo robaki Cię zjedzą! > > {{champion:58}} Renekton: > > * ​Kolejna podróbka boskiej istoty... nuda. > * Tak potężna istota, a tak mały móżdżek. > * Tylko nie gryź! > > {{champion:14}} Sion: > > * ​Wolałabym zginąć niż tak wyglądać!... a fakt, Ty już nie żyjesz. > * Rozpadasz się... jak zamki z piasku! > > {{champion:15}} Sivir: > > * ​Przyjaciele moich wrogów są moimi... a nie, to chyba inaczej leciało! > * Głupota wraca do Ciebie, jak Twoja broń! > * Możesz jeszcze przyłączyć się do mnie, a część tych bogactw będzie należeć do Ciebie. > > {{champion:72}} Skarner: > > * ​Twój móżdżek jest tak malutki, że gdybym wsypała do niego trochę piasku byłaby grzechotka! > * Pogadaj z sarkofagiem! Zapewne echo będzie mniejsze niż w Twojej gowie! > > {{champion:16}} Soraka: > > * ​Jeśli pozwolisz wolałabym, żeby moim braciszkiem zajął się lekarz rodzinny. > * Chyba za mocno dostałaś tą gwiazdą w czoło. > > {{champion:163}} Taliyah: > > * ​Piasek żłobi dziury w skale! > * ​Odrobinka magi i mogę skałę zmienić w piasek! > > {{champion:91}} Talon: > > * ​Piasek potrafi ciąć najtwardszy metal lepiej niż niejedno ostrze. > * Gdyby głupota umiała latać, oszczędziłbyś sobie skakania! > > {{champion:29}} Twitch: > > * ​Niech gnije! > * ​Twój delikatny śmieszek przypomina mi hienę, która uciekła z cyrku. > > {{champion:161}} Vel' Koz: > > * ​Piachem w... oko? > * Piasek w oczy kole... ahah hmm. > > {{champion:62}} Wukong: > > * ​Spadaj na drzewo prostować banany! > * Przy Tobie czuję się taka mądra! > > {{champion:498}} Xayah: > > * ​Masz nogi jak sarenka! Zgrabne? Nie! Owłosione? Tak! > * Lepiej by było gdybyś schowała głowę w piasek! Lepiej dla każdego hee! > > {{champion:101}} Xerath: > > * ​Dla mnie nadal jesteś zwykłym niewolnikiem Xerath! > * W oczach widać Twoją przeszłość Xerath. Urodziłeś się nikim, więc musiałeś walczyć, knuć i zdradzać by dojść do władzy. Ale prawdziwa władza, boskie prawo rządzenia, to coś z czym trzeba się urodzić! > * Jesteś tylko iskierką... pstryk i Cię nie ma! > * Po co wykrzykujesz te dziwne nazwy... i tak Cię nikt nie zrozumie. > * AAAAMMMEN! > > {{champion:157}} Yasuo: > > * ​Hmm dawno temu uciekła mi małpa, nie widziałeś jej może. Możecie być spokrewnieni. > * Wystrzegaj się piasku, który niesie wiatr! > > {{champion:238}} Zed: > > * ​Ja jestem znakiem Twojej śmieci! > * Twoje cienie przysłaniają nawet samego Ciebie... tchórz! > > {{item:3157}} Klepsydra Zhonyi: > > * ​Piasek przelatuje mi tak szybko pod stopami jak czas spędzony tu z wami. > * Czas jest niczym piasek - im moc­niej za­cis­ka­my dłoń, by go zat­rzy­mać, tym szyb­ciej prze­sypu­je się między naszy­mi palcami. > * Jestem zwinna, szybka... nie potrzebuję czasu! > > {{item:3135}} Kostur Pustki: > > * ​Pustkę to ty masz w głowie! > * Masz zamiar to wziąć? Lepiej stuknij się tym w głowę! Tak samo pustą! > > {{item:3020}} Obuwie Maga: > > * ​Buty? Lubię buty! > * Szybka magini! Dobrze! > > {{item:3124}} Ostrze Gniewu Guinsoo: > > * ​Gniewnie! A jak! > * Hmm... lubię gdy chłopcy się denerwują! (śmiech) > > {{item:3152}} Protopas Hextech- 01: > > * ​Żyję na tym świecie dość długo, ale takiego badziewia jeszcze nie widziałam! > * Fakt, jestem starej daty, ale ogarniam te no... ustrojstwa... cacuszka, wynalazki! O tak, wynalazki! > > {{item:3151}} Udręka Liandry' ego: > > * ​Maska? I po co? > * Tobie by nie zaszkodziła. > > {{item:3211}} Widmowa Osłona: > > * ​Uuu niewitka! Przyda się! > * O tak! To mój kolor! Biorę! > > {{item:3041}} Wykradacz Dusz Mejai: > > * ​Komu dzisiaj przypadnie zaszczyt?! > * No dobra, kto chce się dziś pozbyć duszy! > > {{item:3089}} Zabójczy Kapelusz Rabadona: > > * ​Zabójczy! Podoba mi się! > * Nie lubię kapeluszy... ale ten jest zabójczo zabójczy! Biorę! > > {{item:3100}} Zmora Licza: > > * ​Jeżeli to weźmiesz, ja zostanę Twoją zmorą! > * Bezguście! I ohydna nazwa! > > {{item:3115}} Ząb Nashora: > > * ​Po co mi czyjś ząb? > * Nie potrzebuje tego! WYRWE... MU GO... WŁASNORĘCZNIE! > > {{item:3070}} Łza Bogini: > > * ​Kiedy piasek wpadnie do oka nie ma litości! Będzie płacz! > * Łza potrafi być sucha jak piasek pustyni. > * Nie uronię! _____ **Synergie:** ​ > Azura jest dobra przeciwko: > > {{champion:7}} LeBlanc > {{champion:101}} Xerath > {{champion:99}} Lux > {{champion:238}} Zed > {{champion:91}} Talon > > ​Azura jest słaba przeciwko: > > {{champion:268}} Azir > {{champion:163}} Taliyah > {{champion:157}} Yasuo > {{champion:245}} Ekko > {{champion:69}} Cassiopeia > > ​Przyjaciele: > > BRAK :C > > Wrogowie: > > {{champion:268}} Azir > {{champion:101}} Xerath ______ > **Przykładowy zestaw przedmiotów:** > > {{item:3115}} ​Ząb Nashora > {{item:3135}} Kostur Pustki > {{item:3020}} Obuwie Maga > {{item:3100}} Zmora Licza > {{item:3124}} Ostrze Gniewu Guinsoo > {{item:3089}} Zabójczy Kapelusz Rabadona ______ > **Propozycje skórek:** > > ​Azura Śmiercionośna Amazonka (750 RP) > Wytworna Azura (975 RP) > Azura z Freljord (1350 RP) > Azura z Prastarej Kniei (1350 RP) > Czarodziejka Gwiazd Azura (1350 RP) > Azir Kosmicznego Brzasku & Azura Kosmicznego Zmierzchu (1350 RP) > Neonowa Azura (1850 RP) > > https://t15.deviantart.net/W6zSr2ewZMln0Jsr3YdA2Z1Y34M=/fit-in/700x350/filters:fixed_height(100,100):origin()/pre01/69b7/th/pre/i/2014/243/d/e/fetch___infamous_first_ligth_by_dfrikki-d7xg42f.jpg (nieautorskie) ______ **Od autora:** ​ > Cześć przywoływacze! Azura- Zaklinaczka Złośliwych Piasków, jest moim trzecim i jak na razie, najbardziej udanym pomysłem na postać, która mogłaby znaleźć swoje miejsce w Lidze Legend. W tym oto koncepcie chciałem, aby postać była bardzo powiązana z Imperatorem Shurimy- Azirem oraz całym jej powstaniem i odrodzeniem. Uważam, że Shurima jest naprawdę ciekawym miejscem, w którym snuć się może wiele zaskakujących historii, tak jak w przypadku mojej nowej postaci. Przemyślane umiejętności, wspaniała historia, budujące klimat opowiadanie czy nawet szalone (niektóre mądre ;'D) cytaty sprawiają, że Azura staje się bardzo oryginalną bohaterką. > > Zapewne wielu z was po przeczytaniu, zwróciło uwagę, że umiejętności w formie Wyniesionej, są bardzo podobne do niedawno wydanej postaci- Xayah. Pierwsze koncepty Azury, powstały pół roku temu. Prace nad Azurą zostały przeze mnie na chwilę przerwane, gdyż do owego piaskowego konceptu naprawdę trudno było stworzyć jakieś umiejętności, dobrze odzwierciedlające jej motyw i historię. Wreszcie po długim czasie rozmyślania, wpadłem na pomysł, aby Azura miała dwie formy. W pierwszej zaklinałaby piaski, natomiast w drugiej dzięki zebranym piaskom stała by się czarodziejką, która pragnie pogrzebać calutką mapę właśnie w magicznych piaskach. Wszystko miało obracać się wokół piasków. Niestety prace nad Azurą przedłużyły się do momentu, gdy na Pola Sprawiedliwości zawitała Xayah. Pomimo tego, że Azura posiada zlepek niektórych umiejętności, które w grze już istnieją myślę, że nadal pozostaje ona bardzo oryginalną i unikalną bohaterką. > > Co sprawia, że Azura ma naprawdę ciekawy styl gry: nowy rodzaj broni- bat, największy podstawowy zasięg ataku wręcz, unikalna transformacja, dwie formy, inny sposób zbierania zasobów i wiele, wiele innych. > > Pragnę również z całego serducha podziękować mojej przyjaciółce Paulinie (Black Inez) za przelanie umiejętności oraz samej Azury na (komputerową) kartkę. Dziękuję również mojemu wiernemu supportowi Kamilowi (XLightX) za pomoc w pierwszych konceptach wyglądu Azury. <3 > > Nie przedłużając już więcej, mam nadzieję, że postać przypadła wam do gustu. Jeśli tak to głosujcie i piszcie w komentarzach co najbardziej przykuło waszą uwagę, bo tych elementów Azura posiada dość sporo. :D > > http://imgur.com/N8BxVVq > > http://imgur.com/0klp9Pi _____ https://www.facebook.com/pineska.arts555/ --> Link do strony na facebooku mojej artystki- Pineska. ​
Podziel się
Zgłoś jako:
Wulgarne Spam Nękanie Niewłaściwe Forum
anuluj